Korzystanie ze strony oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, niektóre mogą być już zapisane w przeglądarce. Więcej informacji można znaleźć w polityce prywatności.
Kursy uzupełniające


 
 
 

 

NALEŻYMY DO/MEMBER OF 

IAHAIO

ISAAT isaz
Dostępna jest już polska wersja językowa IAHAIO White Paper 2014
 
IAHAIO-White paper-2014-Pol

Książka o dogoterapii

książka dogoterapia
 

Wybór psa do dogoterapii


Czy mój pies mógłby pracować w dogoterapii? Jaki powinien być pies by podjąć takie zadania?
To bardzo częste pytania jakie zadają sobie osoby interesujące się dogoterapią. Czy wystarczy, że nikogo nie ugryzie, jest wyszkolony, rasowy, puchaty czy... co tam jeszcze? Wszystko jest ważne, ale pewne sprawy wydają się wysuwać na pierwszy plan: zdrowie, towarzyskość, średnia lub niska reaktywność/pobudliwość, niska lub bardzo niska agresja, chęć pracy z przewodnikiem i kontakt z tym przewodnikiem.
- Pies musi być zdrowy.
- Towarzyskość oznacza, że pies czuje się dobrze w kontaktach z obcymi - nowymi ludźmi, nie unika obcych, jest zrelaksowany podczas kontaktu. Żeby to ocenić nie wystarczy patrzeć na ogon czy pies nim macha, trzeba znać zachowania psów i sposoby komunikowania się.
- Średnia/niska reaktywność, pobudliwość oznacza, że pies w zrównoważony i adekwatny sposób reaguje na zmiany w otoczeniu, emocjonalne i behawioralne reakcje są stonowane, a sytuacji problemowych nie odbiera on jedynie w kategoriach zagrożenia i konieczności obrony lub ucieczki.
- Niska/bardzo niska agresja - wydaje się sprawą oczywistą, daje to bezpieczeństwo uczestnikom i psu
- Chęć pracy z przewodnikiem. Dla psa dogoterapia NIE może być smutnym obowiązkiem, ale musi mieć oprócz aspektu pracy aspekt przyjemności i radości - kontaktu z nowymi ludźmi, pracy z przewodnikiem, rodzaju aktywności podczas zajęć. Samo nagradzanie lub wyszkolenie psa będzie niewystarczające.
- I na koniec relacja i kontakt z przewodnikiem. Relacja nie jest jedynie posłuszeństwem. Pies powinien ufać przewodnikowi, zwracać się do niego o pomoc w trudnych sytuacjach. Przewodnik zaś, powinien pomagać psu, a nie jedynie wymagać od niego.

Jeśli myślicie o zaangażowaniu swojego psa do pracy w dogoterapii i widzicie taki potencjał w swoich psach najpierw usiądźcie i wyobraźcie sobie, że pomimo wszelkich przesłanek za i wyszkolenia psa okaże się, że nie może pracować w dogo - czy wasz świat wtedy runie? Jeśli nie runie - to znaczy, że możecie poważniej myśleć o dogoterapii.
Nasze szkolenia w zakresie dogoterapii ukierunkowane są na współpracę przewodnika z psem, zrozumieniu go i nawiązaniu prawdziwej, otwartej na druga stronę relacji z psem.
Agnieszka Potocka
pierwsza publikacja 3/2015